من های ما

چشم براهی تا به کی

سر دو راهی تا به کی

بر حال خود بنما نظر

یاوه سرایی تا به کی

زلف به شانه میزنی

لب به نقاره میزنی

به کوری چشم حسود طعنه دوباره میزنی

پرت وپلایی تا کجا

سر به هوایی تا کجا

عمر نگر هدر شده    ، ناله سرایی تا کجا

گریه بی امان چرا

خانه بی نشان چرا

نمی رسد به گوش دل

صدای بی زبان چرا

دونا.........